Saturday, July 22, 2017

The letter of a daughter to her dear daddy

The letter  of a daughter  to her dear daddy

Translated by
P.R.Ramachander

( i found    this heart moving  poem in  tamil posted by Banumathy Kannan  and many others  .When I read it  my   eyes filled with tears. My thanks to the original author   , whoever he/she is )




You are  the  first lover   whom I loved,
But  do not ask me  when I started  lovng you , Daddy,
It would have happened   when you talked to me ,
Keeping  your hands caressing  the belly  of my mother.
Or it could have happened   when you  took me  in your hands ,
And fondled me   and kissed  me even before my umbilical chord  had not been taken out.

Though mummy told me  thousands of  pretty  stories   and made me sleep,
I never got   the pleasure that I got   when I slept on your   broad chest.
My eyes would be searching for you   when my  mummy gave me bath,
Possibly because you were  an expert  in giving bath  without hurting  my eyes.

I do not remember  my feet  ever touching    the floor ,
After I  learnt to walk  , for I   remember   sitting   always on your shoulders,
With the  anklets of my legs   touching  the buttons of your shirt,
I do  remember  Daddy, your celebrating saying , “The angel has  been,
Born as my daughter” , When I wore a  new petticoat with  little gems,
Why did   you  earn the  chidings of ma when you brought  me sweets,
From the shop  , though she had told , “even rice is not there  in the home  to cook.”

Except me who knows you better Daddy, at the time   when  you  forced  me ,
To sit on the school bench and moved away  with a tear filled   eyes?
When I stood    with great shyness , twiddling   the corner  of my Half Sari,
Possibly thinking that  not much time is left  for me to part from  you,
You wiped off  the rain of tears  from your eyes  with no one noticing it .

Though  I used to argue   and fight   with you always  , Oh Daddy,
I never ever  disobeyed    your words   any time  , Oh Daddy,
Without any   sense of shame   you used   to tell   very tall lies  ,
And praise  any  hoeless food   that  I tried    to cook  just for you, Daddy,
There  used  to be a love  at that time   even  in your lies  , Daddy,

If some one  asks me , whether  you who used  to fulfil,
All my desires just by   the move of my eyes is equal to god ,
I would say “No”,because  God gives boons  only if you have devotion,
But   you who protect me always  without any expectation is yourself a great boon.
Why is it that  you who  never used to be bothered   about even for a mountain like sorrow,
Used to  get broke  down completely  when you see a drop of tears in my   eyes?
You have never forced me to accept anything  that I did not like,
And you never   did hate  any of my likes

My only worry is that  once   you send me to my husband’s home,
There   would  be no one   who is left  there  to console  you , Oh daddy,
I would never   ever   compare    you with my husband  because I know,
You are the only male  of this entire world   who loves me completely,
I never   think that  I would be born once more  , Daddy,
But if that happens, please    give me   a boon,
To   become   once again  my father  , Oh daddy





Lord Gruruvayrappan

Lord Gruruvayrappan

By
Kumar Ramanathan

Translated by
P.R.Ramachander



(The very pretty  verse  in Tamil of the author is given below my translation.Thanks to the author. I am also borrowing the  pretty picture  of Baby Krishna posted by him in facebook)

Oh Guruvayurappa, I  saw the very pretty peacock feather  moving on your head,
Oh Guruvayurappa, i saw  a smile   caressing   your face,
Oh Guruvayurappa,I saw the perfume of sandle paste  wafting up everywhere,
Oh Guruvayurappa, I saw the  thulabharam   being weighed,
Oh Guruvayurappa, I heard   the  sound  of your flute,
Oh Guruvayurappa,I heard   the sound of “OM, OM” being chanted,
Oh Guruvayurappa, I heard the booming sound of  Pancha Vadhya,
Oh Guruvayurappa,I saw   your devotees becoming ecstatic,
Oh Guruvayurappa,I saw the beauty of Pananquin on the elephant,
Oh Guruvayurappa, I saw your form   that   puts an end to fate,
Oh Guruvayurappa, I forgot  the strength of the early morning cold,
Oh Guruvayurappa, I was anxious to see you   and I  was able to see your divine form,
Oh Guruvayurappa, I saw little babes    eating rice,
Oh Guruvayurappa, I saw the prettiness of  your cheeks with pretty  dimples  when you smile,
Oh Guruvayurappa, Oh Krishna, Oh Krishna  who is of the    colour of the cloud,
Oh Guruvayurappa, your  lotus like feet is my only refuge

Tamil text by  Kumar  Ramanathan

ஸ்ரீ குருவாயூரப்பன் எழில் அழகு பீலி தலையில் அசையக்கண்டேன் குருவாயூரப்பா
முகத்தில் புன்னகை தவழக் கண்டேன் குருவாயூரப்பா
சந்தனமெங்கும் மணக்க கண்டேன் குருவாயூரப்பா
துலாபாரம் தூக்கக் கண்டேன் குருவாயூரப்பா
ஓடக்குழலின் ஓசையை கேட்டேன் குருவாயூரப்பா
ஓம் ஓம் என்னும் ஒலியை கேட்டேன் குருவாயூரப்பா
பஞ்ச வாத்யம் முழங்கக் கேட்டேன் குருவாயூரப்பா
பக்தர்கள் பரவசம் அடைய கண்டேன் குருவாயூரப்பா
வேழச் சிவிகையின் எழிலை கண்டேன் குருவாயூரப்பா
வினை தீர்க்கும் வடிவம் கண்டேன் குருவாயூரப்பா
காலை குளிரின் கடுமையை மறந்தேன் குருவாயூரப்பா
காணத் துடித்தேன் கண்டேன் தரிசனம் குருவாயூரப்பா
குழந்தைகள் சாதம் உண்னக் கண்டேன் குருவாயூரப்பா
குமிழ் சிரிப்பின் இதழகைக் கண்டேன் குருவாயூரப்பா
கண்ணா கண்ணா கார் முகில் வண்ணா குருவாயூரப்பா
உன் திருவடி மலரே சரணம் சரணம் குருவாயூரப்பா! !



Friday, July 21, 2017

Try to catch God’s blessings

Try to catch  God’s blessings

By
P.R.Ramachander



(Based i on a story   told by Sri Sukhi Sivam which I got from Whatsapp. My acknowledgements to   that great scholar)

It was a village deep in South india,
Where in people walked  one  mile,
To the river   to bring a pot of water,
And one day  the  skies  opened up,
And there was a heavey downpour of rain,
And the grandma   called her  grand daughter,
And said “Please keep  the big vessel  in the rain,
So that   we can get  lots and lots of water.”
But  the little one was reluctant   and when chided,
Dragged  a big vessel    and kept it in the rain ,
And  after the rain  , with great expectations  ,
Of lots and lots of water , the grandma ,
Went outside , only to see  that ,
The vessel was closed   with a lid,
And  there was not even a   single  drop of water saved

God  showers   his blessings    like a torrential  rain,
With   an open mind  , you could catch it all ,
But with a closed  mind , you would not get even a drop,

And so when you lack God’s blessings , blame yourselves and not God

Thursday, July 20, 2017

Philosophy of life taught by our food

Philosophy of life taught  by our food

By
P.R.Ramachander



(It is only a rewriting  in my own style what I got  free  in Tamil through whatsapp .I thank the original author)

Defeat   is like asafoetida ,
It would be bitter  to taste,
But if mixed  in sambhar the victory,
It would   add    aroma   to it
(Without defeats victory is inspid)

Be  always  like a  pressure   cooker,
When pressure mounts ,
Celebrate  it  by whisting,
And let out   all pressure.
(Let out tension by celebrating)

Aim  in  our  life    as well   as ,
An egg    are   greatly   fragile,
Once it slips   it   breaks.
(Be stable   with your aims)

Laziness  is like   the stalk  of chillies
For  adding pungency, It   should  be nipped.
(Laziness should be nipped off for adding pungency to life)

Life   is complicated  like Idiyappam(rice noodles),
If  you add  the love   called coconut milk ,
Complications    would  indeed disappear
(Love   removes knots and complications)

Lie   is as slippery as   noodles,
But Truth    is   as stable as an Idli.
(Lies  give  temporary  victory only)

Anger  is   much more  like salt ,
When used in excess , life is not tastey.
(Too much anger  leads us no where)

Delayed   victory  is like fried  savouries,
WE   get   after   we loose our teeth ,
You cannot enjoy   what    you get.
(you should get everything in time )

Formula  for  self confidence ,
Is like   the recipes  we get for cooking,
Using them properly  is in your  hands.
(Achieving  victory by using  known methods  are in your hands)

Achieving  victory  is like cooking Idli,
Only after  you cook  you will know,
Whether it is useful  or well cooked
(Only after   completion of a job , we know whether   we have won or not)

Enjoying victory  is like  eating Idli,
Without  friends to share , yoiu cannot enjoy,
And without side dishes  Idli  would  not be tastey

(to enjoy anything , company is needed) 

Wednesday, July 19, 2017

The real seven wonders of of our life

The real   seven wonders of  of our life

By
Sivan  Krishnan

Translated by
P.R.Ramachander


(Each of were   taught about the seven wonders of the world, which none of us can afford to see and here is a great devotee  of God seeing the seven wonders  below the roof of his home.I could not match his emotional language   and so I am giving   the Tamil original  below   my translation.)

The grand son came  running of  the school   and hugged his Grandpa,
And told him , “In today’s class   we learnt  about the   seven wonders of the world,
And we    also saw their pictures” but grandpa said    to his grandson ,
“My treasure, these  things are great no doubt   but they   are not the  seven wonders.”

The little tiny     tot requested   his grandpa    to tell him  , what those seven where?
And the grandpa  told , “The  first and greatest   wonder   to every one  is his mother,
For   she is the one who welcomed  them   in this world   and loved and cherished them,
Without any time   thinking of what  a  buden they  were   and how much they troubled  her”

Grandpa continued, “ Every one’s father   is the  second greatest   wonder   for,
He is the one  who  night  and day toiled  so that  each of  them were  happy,
And the greatest   wonder   of the world    is their own siblings  ,
Because it was   they who taught them  what affection is and how great is sharing.”

The grand son got bored and told grandpa   that  his list is not at all interesting ,
And ran away to play  but the boys mother   wanted   to know  about the other  four wonders,
And Grandpa  continued, “ Friends of either sex taught    every one,
Broad vision , the need  to understand their love and nature  of loving another  person.”

“The  fifth  is  the consort of every one , who chose   to sacrifice their all,
And showed only love towards   them , clearly  understanding   their limitations.
The sixth    greatest wonder   is ofcourse   their children  , who made ,
Each of them unselfish and  made them sacrifice  everything for them just like  that.”

The mother  of the little one enjoyed    the   list of the    great   wonders of the world,
And asked, “What   about the seventh one pa?”  and the grandpa    told with a  smile,
“It is   the grandchildren, for they  made  oldies  like me and your ma  ,who were ,
About to say bye  to the world, want to live again and they also gave us  matchless  joy.”


     வாழ்வின்  ஏழு உலக அதிசயங்கள்


''தாத்தா,   எங்க டீச்சர்  இன்னிக்கும்  ''உலக அதிசயங்கள்  ஏழு தெரியுமா?   என்று  கேட்டாள் . எனக்கு தெரியலை.  உனக்கு தெரியுமா. சொல்லு ''  கோபு  தாத்தாவை கேட்டான்.

''அடே  பயலே,  எனக்கு  தெரிந்த  ஏழு அதிசயங்கள்  வேறே . புத்தகங்களில் இல்லாதது.  தனியாக அதற்கு படமும் கிடையாது'' என்றேன்.

''அது என்ன தாத்தா அப்படிப்பட்ட  7  அதிசயங்கள்?

''உனக்கு சொன்னால் புரியுமா என்று தெரியவில்லை.  இருந்தாலும் ஒரு நாள் உனக்கும் தெரிந்து தானே ஆகவேண்டும். அதை இப்போதே தெரிந்து கொள்ளேன்.

1.  உங்க அம்மா இருக்கிறாளே  அவள் தான் இந்த உலகில், அதாவது உன் வாழ்க்கையில் முதல் அதிசயம்.

  '' என்ன தாத்தா  சொல்றீங்க  நீங்க?
 '' ஆமாண்டா,   அவள் தாண்டா  உன்னை இந்த  உலகத்திலேயே  வரவேற்ற  முதல் மனுஷி''.

2.  உங்க .அப்பா  இருக்கிறாரே  அவர்  தான் ரெண்டாவது அதிசயம். நீ சிரித்துக்கொண்டே இருக்க வேண்டும் என்று என்ன பாடெல்லாம் பட்டிருக்கிறார் என்று உனக்கு தெரியுமா?'' 
3  ''எது உனக்கு வேண்டுமோ அதை  மற்றவரோடு  பகிர்ந்து கொள்ள வைத்த,  பாசம் என்றால் என்ன  என்று புரிந்து கொள்ள  உதவிய முதல் ஜீவனை  கொடுத்தவர்.  . எனவே  தான்  உன்னுடன் கூடப் பிறந்தவனோ/(ளோ )  தான் மூன்றாவது அதிசயம்.

'' போதும் போதும்''   என்று கோபு ஓடிவிட்டாலும் அருகில் இருந்த கமலா டீச்சர் ''தாத்தா சார்  மேலே சொல்லுங்க, குழந்தைக்கு என்ன புரியும். எனக்கு சொல்லுங்க''  என்றாள்.   அடுத்த வீட்டுக்காரி.  பேசாமல் வந்து இதுவரை நான் பேசியதை எல்லாம் கேட்டுக்கொண்டிருந்தவள்.

4.  ''நண்பனோ  நண்பியோ  தான் வாழ்வில்  நான்காவது அதிசயம்.  விசால புத்தி,  மனோபாவம், மற்றவரை புரிந்து கொள்ளும் தாராள மனம் நட்பு என்று ஒருவரை ஒருவர் நேசிக்கும் ஸ்வபாவம் வர காரணமானவர்கள்.

5.  அடுத்தது.  குறைகளை நோக்காமல் நிறைகளை மட்டுமே பார்க்கும்  தன்மை  யாரால் முதலில் வந்தது என்றால்  உன் மனதை முதலில் கொள்ளை கொண்ட  பெண்ணோ ஆணோ தான். உலகையே,  பெற்றோரையோ, மற்றோரையோ,  அவனுக்காகவோ, அவளுக்காகவோ  எதிர்க்கும் தைரியம் வந்தது அந்த அதிசயப்  பிறவியால்  தான்.  எனவே அந்த ஜீவனே வாழ்வில் கண்ட  ஐந்தாவது அதிசயம். மனைவியோ கணவனோ.

6. ஆறாவது அதிசயம் என்ன தெரியுமா?  உன் பிள்ளையோ   பெண்ணோ  தான் .
 உன்னை சுயநலமற்றவனாக மாற்றிய முதல் ஜீவன். உன்னைவிட மற்றவர் நலம் பற்றி நீ அறிய,  எண்ணங்கள் உன் மனதில் உதிக்க, வைத்த  அபூர்வ பிறவி. பிள்ளைக்கோ பெண்ணுக்கோ விட்டுக்கொடுக்காத, தியாகம் செய்யாத அப்பனோ அம்மாவோ உலகிலேயே இல்லையே.

''அசாத்தியமாக இருக்கிறது சார்'' கடைசி ஏழாவது அதிசயம் என்று எதை சொல்ல்லப்போறீங்க?'' --  கமலா..

7. வாழ்க்கையிலே இன்னும் என்னம்மா  பாக்கி இருக்கு.   கடைசியாக  இது தான்  ஏழாவது அதிசயம் என்று கொள்வது ஒருவனது பேரன் பேத்தி தான்..

''அடே கிழவா, கிழவியே , உனக்கு   மீண்டும் உலகில் வாழவேண்டும் என்ற ஆசையை, எண்ணத்தை முதலில் வளர்த்த அதிசயங்கள். திரும்பவும் உன் வாழ்க்கை சக்கரம் உருண்டோட காரணமானவர்கள் இந்த அற்புதன் பேரன் பேத்திகள்  தானே. அவர்களுக்காக நீ  டான்ஸ் ஆடலையா , பாடலையா,  குதித்து  தூக்கிக்கொண்டு ஓடி விளையாடவில்லையா.  சிலர்  குட்டிக்கரணம் கூட போட்டதில்லையா? அப்படியென்றால் இது நிச்சயம் அதிசயமில்லையா?''.




Tuesday, July 18, 2017

Come what may , how can mother be an ill omen?

Come what  may , how can mother be  an ill omen?

By
P.R.Ramachander



(It had been practice  among  most of  us , that  a widowed mother is not supposed  to participate  in the marriage   of her   children. Though   this custom has almost faded   away from most of our   families, there  was a report  about such  an incident  in  a newspaper (16th july)   and  Here  is an emotional appeal  to correct this anachronism , penned in Tamil   by the reporter (from post of my friend  Anantha  Narayanan-thanks to him  )

When  a mother who has lost  her   husband,
Feeds  her  baby , did we  say   that,
It is an act of ill omen   and not   desirable,
And   that we   will  feed  her  little baby?

When a motherwho has  lost  her husband  ,
Sends  her  children to  school to study ,
Did we    say   that  it is an ill omen,
And we shall  send them to school.

When the  mother  who has lost  her husband ,
Offers dowry and presents  to the groom,
Did we   say   that   is an ill omen ,
And so  we  do not want them from her.

But when the mother  who has  lost  her  husband,
Comes  to see  her  children getting  happily married,
How    come we   say   that   is  an ill omen ,
And   see to it   that   even  her shadow does not fall there.

But when the   father  who has lost   his  wife  ,
After  arranging the marriage  and comes to attend it,
How come   we do not say that it is act of ill omen,
But   say  it is very appropriate and is very desirable.





Barber who shaved the pride .

Barber  who shaved  the pride .

By
P.R.Ramachander




(I got the idea   from a face  book post by A.G.Kesavan. My thanks are to him)

One  learned  man who was  very proud,
Enjoyed   teasing others  and make them cry.
All people   of the village  avoided   him,
But one day the learned one  saw  Barber.

The Barber  who  was wearing  a torn but clean  cloth,
Was sitting below a banyan tree, along with his wares,
Waiting   for some customer   to come   to get a hair cut or shave,
And the learned man  went near him and asked, “how much for a cut  or shave?”

With all seriousness   the Barber  replied , “Two rupees for a cut,
And one rupee for a shave  sir”   and the learned man laughed,
And told him, “Please  shave my head”   and Barber  respecting,
The age   and knowledge  of the old man , started  his job.

The learned man started  his  usual job   of teasing the Barber,
And  asked him “your profession  begins   with a  bar,
And seems   to end   with   a beer  but  I do not see,
Either  a bar  or beer  in it  , anywhere   near here?”

The Barbar  laughed loudly and said , “You can also  say,
That it begins with a barb” and then the learned  man,
Teased him further , “If   you   start  barbing  others ,
Do’nt you think  , they will shave you off   from this village”

The Barber   replied  “I would not barb   them   but  only,
Barber  them and they would happily look satisfied,
On seeing their image in my mirror   and  would  go away with joy.”
The learned man  replied, “I think you are wrong”

“I always    thought   that   you are  barbaric  people”
And this irked   the barber  and he kept his knife ,
On the moustache  of the learned  one and asked,
“Do  you want   this  moustache  of yours?”

The learned man replied “Yes”   and the barber  shaved it away,
And gave it to the  learned man saying “It is now yours”
And then he kept   the knife near his   bushy eye brows,
And asked  “Do you need this ?”  and learned man said “no”

The barber removed  his eye brows and threw them away ,
And said “ I just did     what you  wanted “ and  this shaved off ,
The pride of the learned man and he  then and there  decided,
“I am as good as any other   and I would not  tease any one from now on.”

The learned man  now further  learnt that  his wisdom  , his power,
His  position and  his wealth  is not meant   to tease  but help others,
And the false pride   in any person   would completely change his fate,
And that   every being on earth  has  some special  god given ability.



   

Friday, July 14, 2017

Wherefrom?

Wherefrom?

By
Viswanath Das



Translated by
P.R.Ramachander

When  dress becomes shorter ,
Wherefrom would   shyness  ever come?

When the flowers have been made of plastic ,
Wherefrom  aroma would  ever come from it?

When the faces   are   being  made up,
Wherefrom  would prettiness   ever come?

When   children start learning  from tution,
Wherefrom would  knowledge  ever come?

When the food we take is from restaurents,
Wherefrom health and strength   ever come?

When  we learn   everything  from   cinemas,
Wherefrom   good conduct   would ever come?

When  Man is running  a rat race behind money,
Wherefrom would  humanity  ever come in him?

When all our actions    spin around  only  WiFi,
Wherefrom would   income ever come?

When devotees wants  are centred on his self,
Wherefrom would    God    ever come?

When all out contacts   are through on line ,
Wherefrom would a mutual meeting ever come?

Tamil Original


Vishwanath Das

ஆடை அளவில் சிறுத்துப் போச்சு; நாணம் எங்கு வரும்?
உணவு கலப்படம் ஆகிப்போச்சு; உறுதி எங்கு வரும்?
மலர்கள் நெகிழியாகிப் போச்சு; மணம் எங்கு வரும்?
முகம் மேக்-அப் ஆகிப் போச்சு;
பொலிவு எங்கு வரும்?
கற்பது ட்யூஷன் ஆகிப் போச்சு;
கல்வி எங்கு வரும்?
உண்பது ஓட்டலில் ஆகிப் போச்சு; உறம் எங்கு வரும்?
நடவடி நிழற்படம் ஆகிப் போச்சு;
நடத்தை எங்கு வரும்?
மனிதன் பணமயம் ஆகிப் போனான்; மனிதம் எங்கு வரும்?
உழைப்பே வைஃபை ஆகிப் போச்சு; ஊதியம் எங்கு வரும்?
தொண்டன் சுயநலம் பேணும் போது, தெய்வம் எங்கு வரும்?
சம்பந்தம் எல்லாம் சுட்டுரை ஆச்சு; சந்திப்பு எங்கு வரும்?

(சில மாதங்களுக்கு முன் எங்கள் WhatsApp குழுவில் நான் எழுதிப் பதிவிட்ட ஒரு கவிதை)

Sparrow and bag of emotions

Sparrow and bag  of emotions

By
P.R.Ramachander



(I have taken this idea    from a Whatsapp posting  and  for gaining  fame and name  , they have omitted  the  name of the author. My thanks are   due to the original unknown author )

In one city there   was a  sprightly  sparrow,
And it got bored   and approached   the god ,
And asked him, “I have  nothing much to do,
So please  suggest me a hobby so that I am happy

God said, “I have allotted   each of you sufficient work,
And so taking   another   hobby   will make   you suffer”
But when it insisted  afgain and again , God tied  a bag ,
To it back  and told it to collect   human emotions  in that bag.”

The sparrow was very happy   and whenever it saw  any person,
Who is emotional, It collected that  and put it in that  bag.
It collected passion, anger  , jealousy  , cruelty, Pride ,
Joy, sorrow, bias , Partiality  , avarice and so on and on.

When it saw  one man become jealous   and trying  to,
Bring another person down, It would be happy  to collect that,
When it saw  a  person become angry , the sparrow   rushed there,
With  great joy and collected it and this hobby  made  him very active.

But one day  , When it got up  in the morning, It  found  it,
Very difficult  to fly and it called  “Oh God, Oh God,
I am not able   to fly, please   do help me   and god rushed there,
And told the sparrow, That bag of yours  is very heavy.”

God continued  , “ throw away all the emotions  that ,
You have collected  and then fly   and be very happy  .”
The sparrow could not agree   with God   and told him,
“Emotions are light and I do not think , things will improve.”

God said, “My dear  little friend , try.”  And sparrow let  off,
One jealousy  and one anger   from its bag    and it could feel,
That  it could fly   and so it emptied completly  its hobby bag.
And started   flying  on its own with great speed.

God said, “Your hobby is good but  all that  you have collected,
Are  negative emotions   which are   bound   to pull you down,
And so never go anywhere  near  these  bad emotions,
But only collect  good emotions like joy , truth, sincerity  and so on.”

God continued, “ you would have struggle very to collect   them,
But even sack full of emotions     will never , ever pull you down.
Right from the days of my first creation , I used to tell men about it,
But they were only after  heavy negative emotions  and keep on suffering.”

God concluded “ If only  once in a while   they empty   the bag like you.... ....”








Thursday, July 13, 2017

Does Pa (Pavam Appa) know how to cry?

Does Pa (Pavam Appa)  know how to cry?

Translated  by
P.R. Ramachander



(Got the tamil original  from Whatsapp. Thanks to whosoever  wrote this.)

Even  when he slogged  from morn to night for the family,
Even when  he was struggling in life  , to feed his children.
Pa would  never have cried thinking “What a wretched life this is?”

Even when he was carrying  his wife  in his heart,
Even when he   was carrying his children on his shoulders,
Even when he lost the way, bearing  the burden of family in his head,
Even he was  perplexed  due to  his losing   his way  and did not know  how to proceed further,
He stood  just like a rock feeling  that if he breaks  the family will break,
And all  of us   thought that our Pa was made of stone  inside and out.

We would get glued  to our ma but stay far away from our pa,
Though all the worlds  we had ever  told him can be written behind a  stamp,
When we   fail in life, we would seek first pa’s iron hands  and not ma’s  loving hands,
He might never have hugged  and kissed  us at any time,
Pa  is a sensitive  being   struggling  in the ocean  of family burden

He  has never told us  at  any time that,
The food we eat ,  the dress  that we wear, the  degrees we have earned
Are due to the ever flowing sweat  of his  body ,
Though he  has never even  talked  four  words with us,
He would be heralding   through out the city   about the greatness  of his kids  ,
WE who go on incessantly talk   about the   affection of our mother,
Possibly never  once   felt the need  to tell about   the affection of our Pa
If moustaches  start showing  in our upper lips ,
He would jump in joy  and
If we one day  we become   taller  than him,
His heart would beat faster saying ,
Still I am taller than him, but one day,
He would allow  us to overtake   him  ,
And with great generosity  feel extremely glad ,
WE can be sure Pa would behind there  every moment in life,
But no one says “Behind every successful man,  stands his  Pa.”

He does not know how   to show his affection,
He does not know   how to fondle you  and cheer you up,
He does  not how to act like a  film star , He does not know how to tell his worries,
He does not know    how to save  money for himself,
That mad Pa    does not know , how to even cry.

When the   grown up son bombards him ,
When he is made  in to a servant by his daughter in law,
Just for the sake of food to fill his belly  ,
Or When he is thrown in to an old age home,
He did not  know   how to cry,
For he bears all that for his son’s joy,

Whether  you want to show affection or when you want to cry  ,
Pass on your feelings immediately to him.
When your eyes  fill up  with tears  due to the death of the Pa of your Pal,
Or   when some one  old  known to you breaths his last,
And like a lightning   you realize  his great   affection,
And  run and rush to see   him once ever more  ,
Your Pa  may  be seen to be laughing perhaps ,
In his   garlanded photo   hung on the wall,
For  he did not   ever  knew   how to cry.

Tamil Original
(Thanks to the author whoever  he is)

அப்பாவிற்கு அழத்தெரியாது


குடும்பத்திற்காக  மாடாய் உழைத்த போதும்!
பிள்ளைகளின் பசியாற்ற ஓடாய் தேய்ந்த போதும்!
என்னடா வாழ்க்கை இது என
ஒருநாளும் அழுதிருக்க மாட்டார்!

மனைவியை நெஞ்சில் சுமந்து!
பிள்ளைகளை தோளில் சுமந்து!
குடும்ப பொறுப்புகளை தலையில் சுமந்து!
போகும் வழி தெரியாமல்
விழிபிதுங்கி நின்ற போதும்!
தான் கலங்கினால் குடும்பம் உடைந்துவிடும் என கல்லாய் நின்றவர்!
நாம் அவரை கல்லெனவே நினைத்துவிட்டோம்!

அம்மாவிடம் ஒட்டிக்கொள்வோம்!
அப்பாவிடம் எட்டி நிற்போம்!
முகம் கொடுத்து பேசிய வார்த்தைகள்
சொற்பம் என்போம்! ஆனால்
தோல்வியில் துவளும் போது பிடித்துகொள்ள அப்பாவின் கைகளை தான் முதலில் தேடுவோம்!
நம்மை அள்ளி அணைத்து முத்தமிட்டதில்லை என்றாலும்!
தள்ளி நின்று உணர்ச்சி வெள்ளத்தில் ததும்பும் ஜீவன் அது!

நாம் திண்ணும் சோறும்!
உடுத்தும் உடையும்!
படித்த படிப்பும்!
அப்பாவின் வேர்வையில்தான் என
ஒருநாளும் அவர் சொல்லிக்காட்டிதில்லை!
நேரில் நம்மிடம் நாலு வார்த்தை கூட பேசாதவர்!
ஊர்முழுக்க நம்மை பற்றிதான் பெருமையாக பேசி திரிவார்!
அம்மாவின் பாசத்தை அங்கலாய்க்கும் நாம்!
அப்பாவின் பாசத்தை உணரக்கூட இல்லையோ!

நமக்கு மீசை முளைத்தால் அவர் குதூகளிப்பார்!
தோளுக்கு மேல் வளர்ந்துவிட்டால்
அவரே உயரமானதாக உணர்வார்!
வாழ்க்கையில் நம்மை முன்னே நடக்கவிட்டு பின்னே நின்று பெருமிதத்துடன் ரசிப்பார்!
நம் வாழ்க்கையின் பின்னால் அப்பா எப்போதுமே இருப்பார்!

அப்பாவிற்கு பாசத்தை வெளிபடுத்த தெரியாது!
அப்பாவிற்கு கொஞ்ச தெரியாது!
அப்பாவிற்கு போலியாய் இருக்க தெரியாது!
அப்பாவிற்கு தன் கஷ்டத்தை வெளிக்காட்ட தெரியாது!
அப்பாவிற்கு தனக்காக எதையும் சேர்த்து வைத்துகொள்ள தெரியாது!
அந்த பைத்தியத்திற்கு அழவும் தெரியாது!

வளர்த்த கெடா மாரில் பாய்ந்த போதும்!
ஒருவேளை சோற்றுக்காக மருமகளுக்கு வேலைக்காரனாய் மாறிப்போன போதும்!
முதியோர் இல்லத்திற்கு தூக்கி வீசப்பட்ட போதும்! அவர் அழுதவரில்லை!
நம் சந்தோசத்திற்காகவே எதையும் தாங்கும் ஆன்மா அவர்!

பாசமோ! மன்னிப்போ! அழுகையோ! உணர்வுகளை அவரிடம் உடனே  வெளிப்படுத்தி விடுங்கள்!
ஒருவேளை உங்கள் நண்பனின் அப்பா மரணமோ!
உங்கள் அப்பா வயதுடைய யாரோ ஒருவரின் மரணமோ
உங்களை புரட்டி போட்டு!                            அவர் பாசம் புரிந்து!
அப்பாவை தேடி ஓடிரும்போது!
வீட்டில் அப்பா சிரித்துக்கொண்டிருக்கலாம்
புகைப்படத்தில்!!                            

பாவம் அவருக்குதான் அழத்தெரியாதே!!