Saturday, September 10, 2016

Quo Vadis ?- Let us think a little about it ?- A treasure , please read it

Quo Vadis ?- Let us think  a little about it  ?- A treasure , please read it 

Translated  by

(Here  is great diamond of an essay   about  where  we as Indians are going? It is  felt  that  we are  ignoring  the knowledge   we collected  by experience     over   several thousand years   and  blindly following   modern recommendations, which have not been   tested  by Experience  ,I think it has been posted by  Hamsabai  Santhana  Krishnan , who herself has got it from some other   face book group .I have given after   the translation   the  Tamil original  )

Our Mummy   hearing the voice  of her son,
From far off lands  and  gets   greatly worried,
That her son has   cold  is definitely  not  an M.B.B.S

Our grandma    saying  that  the sky is dark in North,
And instructs us   to bring down,  that   which,
WE have kept    drying   on the terrace ,
Is definitely   not a meteorologist.

The farmer   who   confidently   said  that,
Search for  the AAdi month to sow ,
Never even entered  Agricultural colleges,
Even for   saving   himself     from rain.

The Theran   Chithar   who adamantly told,
Even if  food cooked   yesterday   were nectar,
We would not eat  it today  ,
Did not   ever know    about  microbes.

The Cowherd Chadayan    who runs to the field,
Saying  the cow Chenthatti   and  Odai Thirumbi  were sick,
And that he would    go and bring them soon,
Did not learn  in school   to identify  two of the sixty cows  are missing ,
And did not  enroll in Vertinary college    to guess  that they were sick.

Then how   did all of them   who were  ignorant bums,
Guess  about these  facts  with such accuracy.
Where   was  this knowledge science  then?
And Where  did the knowledge of experience go now?

The   very uninteresting experience   that every person,
With interest transferred   to next generation is knowledge.

Due to  the great loss  of  great THiruvalluvar’s
Words that “Knowledge   is finding   the true meaning”
And words  of Bharathi   that, “the mind which never frees itself.”
We are totally  losing   all the  knowledge  that we have.

When our baby which goes   to  school orders,
“I only want white Chutney and do not keep green chutney
Our mind gets worried “When has Asian paints  ,
Start   this chutney   business “
And  if  we ask the baby  “Do  you know  what is green chutney”
The baby   would not definitely know    about it ,
For  mummy and daddy   do not have time  to teach the baby.

It is  what has  been lost  by these ,
 Silences  and urgencies,
Which is called  lesson of experience.

To the extent  we know   about  ,
Protiens, Calories   and Vitamins  ,
AS Taught   by   the TV   advertaisements,
The words   of the olden times  like,
“Horsegram and chicken are    hot for the body,
“Gingelly and Elephant foot yam are   cool to the body  ,
“Jack fruit     slows down the apetite:,
“Green Banana causes  congestion of the chest”,
“If we take too much sour  taste it causes rheumatism”
Have gone  out of practice.

If we say this  , the new  knowledge experts would  with a  jeer ask,
“What is this hot   and What is this cold?,
“Would it be possible to measure it by thermometer?
Which would defeat those  old wise  people ,
And show them to the world as   ignorant people,
And the modern commerce   also cuts off their head.

The  number of mothers  saying  “We have to seek ,
An appointment with left   eye brow  specialist,”
And the fathers   telling ‘He is not taking   food properly,
And so we have to buy the rs3500   energy drink”
The electrical engineers   who shout, “Has the fuse gone,
What do I know   call  an  electrician  “ have increased sharply.

“Oh your  belly has bloated, Fry Omam slightly,
Boil it in four cups of water and give it at night”
In these   words of  experience  great knowledge   was hidden

The  mother   who   dry fried Vasambu till it became black.
And  mixed it with her own milk  to her baby  having indigestion,
Is now chided   people saying, “In USA   they have recently   said,
That Vasambu is harmful to the baby and so why did you give it?”

Today’s sciene might have found out  that  Vasambu has,
Minute quantity of Asarone   which is harmful to the baby,
But the  knowledge born out   of experience  ,
Already knows   that  Asarone vanishes  while heating.

Do you know that Vasambu   which cures  delayed  speech,
Great indigestion    and   very many other illnesses,
Is called  by our Grandma  “ Growth   of the baby”

“Are you affected by cold , give him  Bajji   made out of Karpooravalli,
And in the rasam   you prepare that day put Thoothuvalai and THulasi,
Along with  cilantro leaves   , which you will put anyway.

If you are    suffering  due   constipation ,
Take out seed of  unripe Kadukkai,
Fry and powder it  and give it to him at night.”

“If you fry dried  ginger, pepper  , long pepper , cardamom   and cumin,
And powder  it , and give a small  quantity  of  it along with palm jiggery,
To the baby    who complains he   is not hungry, he would feel great hunger.

“If he are suffering   with boils in the toungue    and mouth ,
Take some leaves of Mana THakkali (solanum nigrum ) , add with green gram dhal.
And boil it with   coconut milk  and take it and you will get cured.”

“For  faint caused by anemia    take   drumstick soup,
For knee   pain  eat adai mixed with mudakkathaan (balloon vine)   leaves,
For pain during periods   take  , Kali made of black gram  ,
For leg pain     for babies give him Ragi puttu,
For anemia of   lasses  make her   drink juice of Kambu  ,
For Grandpas  oedema , make him eat Pachadi made  of Banana pseudostem “
In this fashion this  list extends and all these,
Are medicine some times  and   some times food.”

This  knowledge  which comes  out  of  the  kitchen,
Does not have copy right and is the only way  ,
That helps us not to fall in the  net of infectious   diseases.

This is the country   which found out   concept of zero.
Which is the axis   of  international  mathematics,
This is   the land of the engineers   who had used Pye,
Much before   anyone  in the world could dream it.
This is the land  which told Sigmund Freud,
Thirty   generations before    him  in THolkappiyam  ,
That mind  is the  major cause  of illness,

Should we  lose   this treasure   of knowledge,
Which we have   been guarding like   a treasure,
Under any circumstances  whatsoever?

~நாம் எங்கே செல்கிறோம்~*
*_சற்றே யோசிக்கலாமே_*
சுமார் பதினான்காயிரம் கிலோ மீட்டர் தொலைவுக்கு அப்பால் இருந்து தொலைபேசியில், *'அம்மா’* என்றழைத்த மகனின் முதல் சொல்லிலேயே,
*_ஏன்டா, சளி பிடிச்சிருக்கா? சரியாத் தூங்கலையா? குரல் கம்முது!_* என்று கேட்டுப் பதறும் நம் அம்மாக்கள், எந்தப் பல்கலைக்கழகத்திலும் ~எம்.பி.பி.எஸ் பட்டம் பெற்றிருக்கவில்லை~.
*_'வானம் வடக்கே கருக்கலா இருக்கு, மழை வருமாட்டு இருக்கு, மாடில காயிற வத்தலை எடுத்துட்டு வா’_* என்று சொன்ன *பாட்டி* ~வானிலை அறிவியல் படித்தது இல்லை~.
*_ஆடிப் பட்டம் தேடி விதை_* என இன்றைக்கும் சொல்லும் *வரப்புக் குடியானவன்* ~விவசாயக் கல்லூரிக்குள் மழைக்குக்கூட ஒதுங்கியது இல்லை~.
*_மூத்த நாள் சமைத்த கறி அமுதெனினும் அருந்தோம்_* எனப் பாடிய *தேரன் சித்தர்* ~மைக்ரோபயாலஜி தேர்வுகளில் தேறியது இல்லை~.
*_செந்தட்டிக்கும் ஓடைத் திருப்பிக்கும் கொஞ்சம் உடம்புக்கு ஆகலை. எங்கேயோ நின்னுட்டு இருக்குங்க புடிச்சிட்டு வாரேன்_* எனச் சொல்லி மேய்ச்சல் நிலத்துக்கு ஓடும் *சடையனுக்கு* 60 ஆடுகளில் இரண்டை மட்டும் காணவில்லை என்பதைக் கண்டுபிடித்து, போதாக் குறைக்கு அதற்கு உடம்பும் சரியில்லை என்றும் சொல்லும் அறிவாற்றலை, எந்த ~வெர்ட்னரி கல்லூரிப் படிப்பும் அவருக்குக் கொடுத்தது இல்லை~.
_அப்புறம் எப்படி இவர்கள் எல்லாம் இப்படித் துல்லியமாகக் கணக்கிடுகிறார்கள்?_
_அப்போது எங்கிருந்து வந்தது இந்த அறிவியல்?_
_இப்போது எங்கே போனது அந்த அனுபவம்?_
*ஒவ்வொரு மனிதனும் அக்கறையுடன் அடுத்த தலைமுறைக்குக் கடத்திய காய்ப்பு உவப்பிலாத அனுபவம்தான் அந்த அறிவு*.
*_மெய்ப்பொருள் காணும் அறிவும்_*
*_விட்டு விடுதலையாயிருந்த மனமும்_*
சில காலமாக ஒட்டு மொத்தமாகக் காணாமல் போனதில்தான் அத்தனை அறிவையும் இழந்து வருகிறோம்.
_வொயிட் சட்னிதான்_
~க்ரீன் சட்னி~
வைக்காதே, சொல்லிட்டேன்எனப் பள்ளி செல்லும் குழந்தை உத்தரவிடும் போது,
_'எப்போது முதல் ஏசியன் பெயின்ட்டில் சட்னி செய்யத் தொடங்கினார்கள்?’_ என்றே மனம் பதறுகிறது.
அந்தக் குழந்தையிடம், *_'க்ரீன் சட்னின்னா என்ன தெரியுமா?’_*
எனக் கேட்டால் நிச்சயம் தெரிந்திருக்காது.
_ஏனென்றால், சொல்லித்தர அம்மாவுக்கும் அப்பாவுக்கும் நேரம் இல்லை_.
இந்த _மௌனங்களும், அவசரங்களும்_ ~தொலைத்தவை தான்~ அந்த *அனுபவப் பாடம்!*
*தொலைக்காட்சி விளம்பரங்கள்* சொல்லிக் கொடுத்து
*_புரோட்டின், கலோரி, விட்டமின்_* பற்றிய *ஞானம்* பெருகிய அளவுக்கு,
~'கொள்ளும், கோழிக்கறியும் உடம்புக்குச் சூடு~;
_எள்ளும், சுரைக் காயும் குளிர்ச்சி_.
*பலாப் பழம் மாந்தம்*.
~பச்சைப் பழம் கபம்
*~புளிதுவர் விஞ்சிக்கின் வாதம்~*
என்ற வார்த்தைகள் வழக்கொழிந்து போய்விட்டன.
~'அதென்ன சூடு, குளிர்ச்சி?~
அப்படி எல்லாம் ஒண்ணும் கிடையாது !
இந்த *தெர்மாமீட்டர்ல* உங்க சூடு எங்கேயாவது தெரியுதா?’ என _இடைக்கால அறிவியலிடம்_ ~தோற்றுவிட்ட~ அந்தக் கால *அறிவியலின் அடையாளங்களை,* _வணிக உலகமும் தன் பங்குக்குச் சிரச்சேதம் செய்துவிட்டது._
*'லெஃப்ட் ஐப்ரோ ஸ்பெஷலிஸ்ட்கிட்ட நாளைக்கு ஒரு அப்பாயின்ட்மென்ட்’* எனும் ~அம்மா~,
*'சாப்பிடவே மாட்டேங்கிறான்ல, அதான் 3,500 ரூபாய்க்கு இந்த எனர்ஜி டிரிங்க்’* என்று அக்கறை காட்டும் ~அப்பா.~
*~'ஃபியூஸ் போயிருச்சா? எனக்கு என்ன தெரியும்? போய் எலக்ட்ரீஷியனைக் கூப்பிடுங்க!’~* என எரிந்துவிழும் *எலெக்ட்ரிக்கல் இன்ஜினீயரிங்* படித்த ~அண்ணன்~ போன்றவர்களின் எண்ணிக்கை அதிகமாகி விட்டது.
*_'வயிறு உப்புசமா இருக்கா?_*
மாந்தமாயிருக்கும் கொஞ்சம் *ஓமத்தை வாணலில லேசாக் கறுக்கி, நாலு டம்ளர் தண்ணி விட்டுக் கொதிக்க வெச்சு ராத்திரி கொடு’* என்ற _அனுபவத்துக்குள்_ ~அறிவியல் ஒளிந்திருக்கிறது.~
*ஏழு மாதக் குழந்தைக்கு ~மாந்தக் கழிச்சல்~ வந்தபோது,* *_வசம்பைச் சுட்டுக் கருக்கி, அந்தக் கரியைத் தாய்ப் பாலில் கலந்து கொடுத்த ~தாய்க்கு இன்று திட்டு~ விழுகிறது_*.
*~'கைக் குழந்தைக்கு ஏன் வசம்பைக் கொடுத்தே?~*
_குழந்தைகளுக்கு வசம்பைக் கொடுக்கக்கூடாதுனு அமெரிக்காவுல எச்சரிச்சிருக்காங்க’_ என்று ~கரித்துக் கொட்டுகிறார்கள்.~
*வசம்பில் 0.04 சதவிகிதம் மட்டுமே உள்ள ~அசரோன்~ என்ற பொருள் _நச்சுத்தன்மைக் கொண்டது_ என இன்றைய விஞ்ஞானம் கண்டறிந்திருக்கலாம். ஆனால், வசம்பைச் சுட்டுக்கருக்கும்போது அந்த ~அசரோன்காணாமல் போய்விடும்~ என்பதை அன்றைய அனுபவ அறிவியல் உணர்ந்திருந்தது.*
_பேச்சு வர தாமதமாகும் குழந்தைக்கும், மாந்தக் கழிச்சலுக்கும், இன்னும் பல குழந்தை நோய்க்கும்_ மிக அற்புதமான மருந்தாக விளங்கும் வசம்புக்குப் பாட்டி வைத்தியப் பெயர் என்ன தெரியுமா?
*'சளி பிடிச்சிருக்கா?* _கற்பூரவல்லில பஜ்ஜி போட்டுக் கொடுங்க_.
_மத்தியான ரசத்தில் கொத்தமல்லியோட கொஞ்சம் தூதுவளை, கொஞ்சம் துளசிப் போடுங்க;_
*மலச் சிக்கல்ல கஷ்டப்படுறானா?*
_ராத்திரில பிஞ்சு கடுக்காயைக் கொட்டையை எடுத்துட்டு வறுத்து பொடி செஞ்சுக் கொடுங்க;_
*_சுக்கு, மிளகு, திப்பிலி, ஏலக்காய், சீரகம் இந்த அஞ்சையும் வறுத்துப் பொடிசெய்து, சரிக்குச் சரியா பனைவெல்லம் கலந்து மூணு சிட்டிகை கொடுத்தா, பசிக்கவே பசிக்காத பிள்ளை கன கனனுபசி எடுத்துச் சாப்பிடும்;_*
*வாய்ப் புண்ணுக்கு* _மணத்தக்காளி கீரையில சிறுபருப்பு போட்டு கொஞ்சம் தேங்காய்ப் பால் விட்டு, திருநெல்வேலி சொதி செஞ்சு கொடுங்க;_
*பித்தக் கிறுகிறுப்புக்கு*
_முருங்கைக்காய் சூப்,_
*மூட்டு வலிக்கு*
_முடக்கத் தான் அடை,_
*மாதவிடாய் வலிக்கு*
*குழந்தை கால்வலிக்கு*
_ராகிப் புட்டு,_
*வயசுப் பெண் சோகைக்கு*
*வயசான தாத்தாவின் கால்வீக்கத்துக்கு*
_வாழைத்தண்டுப் பச்சடி’_
என விரியும் இந்தப் பட பட பட்டியலில் இடம் பெற்றிருக்கும் அத்தனையும்
சில நேரம் ~மருந்துகள்;~
பல நேரம் _மருத்துவ உணவுகள்._
*_காப்புரிமைப் பிடியில்லா இந்த அடுப்பங்கரையின் அறிவியல் நம் தொன்மைச் சிறப்பு மட்டுமல்ல வரும் நாட்களில் தொற்று நோய்க் கூட்டத்தின் பிடியில் நாம் சிக்கித் தவிக்காமல் இருக்க உதவும் ஒரே வழி._*
*சுழியத்தைக்* _(ஜீரோவை)_
கண்டுபிடித்து *_இன்றைய கணிதத்தின் அச்சாணியைத் தந்த தேசம் இது_*.
*'பை’* என்றால் _22/7_ என்ற பரிச்சயமே இல்லாத வெகு காலத்துக்கு முன்னரே, சுற்றளவுச் சூத்திரத்தைக் கச்சிதமாகத் தெரிந்துகொண்டு நிலத்தை அளந்த கொத்தனார்கள் புழங்கிய மண் இது.
*'ஆறறிவதுவே அதனொடு மனமே’*
என மனதின் முதல் சூத்திரத்தை _சிக்மண்ட் ஃப்ராய்டுக்கு_ 30 தலைமுறைகள் முன்பே சொன்ன
*_தொல் காப்பியம்_*
எழுதிய ஊர் இது.
*~இத்தனை காலம் நாம் காத்து வந்த அறிவியலை, எந்த நெருக்கடியிலும் இழக்கலாமா?~*
*_வாட்சப்பில் பெயரில்லாது பரப்பப்படும் செய்தியாக இல்லாமல், யாரோ நமக்காக நேரம் செலவுசெய்து அனுப்பிய சிறந்தபாடமாகக்கருதி பகிரவும், கொண்டுசேர்க்கவும்._*

1 comment:

SG said...

i have a question for you on doing Brahmin ceremonies. How can I contact you? I do not know your email address.